தானேப் புயலும் வந்தாயே !

தானேப்  புயலும்  வந்தாயே-ஊரின்
        தடமே  மாறிடச்  செய்தாயே
ஏனோ  இத்தனைக் கோபம்தான்-அந்த
        ஏழைகள்   வாழ்வே  பாபம்தான்
 காணாக்  கொடுமை  இதுவரையே-நீ
        காட்டிய  வேகம்  இலைவரையே
 வீணாய்   போனதே   ஊரெல்லாம் -பெற்ற
        வேதனை   உன்கோப்  பழிசொல்லாம்

 முந்திரிக்  காடுகள்  அழிந்தனவே-நன்கு
        முற்றிய   கரும்புகள்  அழிந்தனவே
  சிந்தினர்  கண்ணீர்  மழைபோல-இனி
        செழிப்பது   எப்போ  முன்போல
  வந்தது   சிலமணி   நேரம்தான்-ஆனால்
         வாழ்வையே  அழித்தது   கோரம்தான்
  நிந்தனைப்  பெற்றாய்  தானேநீ-என்றும்
         தீங்கா  நிலையில்  ஏனோநீ

  குடிநீர்க்   கூட  கிடைக்கவில்லை-எனக்
         குமுறும்   மக்கள்  படும்தொல்லை
 இடிபோல்   நெஞ்சில்   விழுகிறதே-மக்கள்
      இனமே   முற்றும்    அழுகிறதே
   கொடிய   அரக்கன்  செயல்போல-பெரும்
       கொடுமையே  தந்தாய்!  புயல்சால
   விடியா   இரவுகள்  ஆனதுவே-மின்
      விளக்கு  முற்றும்  போனதுவே!

 
  எத்தனைக் கோடிகள்  போயிற்றே-உயிர்
       இழப்புகள்   பலவும்  ஆயிற்றே
  சித்தமே   கலங்கிக்  கிடக்கின்றார்-ஏதும்
       செய்வது   அறியா ?  நடக்கின்றார்
  இத்தனைக்   காலம்   உழைத்தோமே-இனி
       எப்படி   நாமும்  பிழைப்போமே
  பித்தனாய்ப்   புலம்பிட   ஆனாரே-துயரப்
      பேயிக்கு   ஆளாய்   போனாரே!

                 
                புலவர்  சா  இராமாநுசம்
 




 

மலரினமே மலரினமே

 மலரினமே  மலரினமே
         மாசற்ற    மலரினமே
 நிலமடந்தை   நீள்வயிற்றில்
        நீபிறந்தாய்   ஆனாலும்
 பலரகத்தில்   பாரினிலே
       பலவகையில்    மலர்ந்தாலும
 சிலரகத்தில்  மட்டுமந்த
        சிரிக்கின்ற   மணமேனோ

 வண்ணத்தில்  பலவகை
          வடிவத்தில்   பலவகை
  எண்ணத்தில்     பலவகை
         எழுகின்ற  கவிவகை
  கண்ணைத்தான்   பறிக்கின்றீர்
        கற்பனையில்   பிறக்கின்றீர்
  பெண்ணைத்தான்   பாராட்ட
         பெருமையுடன்   சீராட்ட!

  கோடிக்   கணக்கினிலே
       குவிந்தாலும்   ஒருநாளில்
 வாடிப்    போவதனால்
      வருந்திடிதே   எமதுள்ளம்
  தேடிவந்தும்மை   தெரிவையரும்
     தேவையெனப்   விலைகொடுத்தே
  சூடிமகிழ்வாரே   மணத்தைச்
     சொல்லிப்  புகழ்வாரே

      புலவர்  சா  இராமாநுசம்
 



     

மனித நேயம் இல்லையா ?

      
மனித  நேயம்   இல்லையா?
      மத்திய  அரசே  சொல்லையா?

தினமேத்  தொல்லைப்  படுகின்றான்
      தேம்பியே  மீனவன்  கெடுகின்றன்
மனமே  இரங்க  வில்லையா
       மனதில்  அரக்கனா சொல்லையா

சுண்டைக்  காய்போல்  அந்நாடே
    சொன்னால் வெட்கம்  பெருங்கேடே
அண்டையில்  இருந்தே  தரும்தொல்லை
    அளவா?  அந்தோ  துயரெல்லை

கச்சத்  தீவைக்  கொடுத்தீரே
      காரணம்  எதுவோ  ?கெடுத்தீரே
அச்சப்  பட்டே மீனவனும்ப
       அல்லல்  படுவதைக்  காண்பீரே

படகொடுப்  பிடித்தே  மீனவரைப்
      பாழும்  சிறையில்  தள்ளுகின்றான்
இடமிலை  மீனவர்  உயிர்வாழ
     எண்ணமும்  உமக்கிலை  அவர்வாழ

மாநில  அரசையும்  மதிப்பதில்லை
    மத்திய  அரசுக்கோ  செவியில்லை
நாமினி  செய்வதை  ஆய்வோமா?
      நல்லது  நடப்பின்  உய்வோமா?

 
                            புலவர்  சா  இராமாநுசம்

கவிதை பிறந்த சூழ்நிலை!-2

       
                புலவர் கல்லுரி விடுதியில் தங்கிய
           போது, இரவில் ஏற்பட்ட அனுபவம்.....!


பாயெடுத்து போட்டவுடன் துயின்ற நிலைதான்-நான்
          பலநாட்கள் ஆனதய்யா பரிவே யிலைதான்
  நோயெடுத்து போனதய்யா தூங்கா உடலும்-உடன்
          நோக்குகின்ற நேரத்தில் மறைந்தே விடலும்
  வாயெடுத்து  சொல்லுகின்ற கொடுமை யன்று-தினம்
           வாட்டுகின்றீ்ர் வருந்துகிறோம் தீரல் என்று
  தாயெடுத்து அணைக்காத குழந்தை போல-ஐயா
         தவிக்கின்றோம் மூடுமய்யா வாயை சால


  நித்தம்தான் வருகின்றீர் கண்டால் உடனே-ஏனோ
           நீங்கு கீன்றீர் விரைவாக உமது இடமே   
  சித்தம்தான் யாமறியோம் செய்யும் தொண்டே-முடிவாக
         செப்பினால்  நாங்களும் அதனைக் கண்டே
  தத்தம்தான் செய்திடுவோம் உயிரைக் கூட-வீண்
           தகராறு வேண்டாமே வயிறும் மூட
  இரத்தம்தான் தேவையெனில் எடுத்துக் சொல்லும்-வந்து
         இரவெல்லாம் வருவதை நிறுத்திக் கொள்ளும்


   மடித்தயிடம் மேலுறையின் சந்தும் பொந்தும்-நீங்கள்
            மறைந்துறையப் புகலிடமே உமக்குத் தந்தும்
   கடித்தயிடம் தெரியாமல்  துளியும் இரத்தம்-அட்டா
            கசியாமல் கடிப்பதுதான் விந்தை நித்தம்
    அடிக்கடியே வருகின்றீர் அந்தோ தொல்லை-மேலும்
            அடுக்கடுக்காய் வருகின்றீர் உண்டா எல்லை!
    படித்தியது போதுமினி க் காலி செய்வீர்-இன்றேல்
             பழிவந்து சேருமய்ய மூட்டை யாரே!


                                புலவர் சா இராமாநுசம்

வேண்டினேன் மன்னிக்க எனைநீரே!

இதயம் கனிந்த நல்லோரே—என்
   இதயத்தில் வாழும் பல்லோரே!
உதயம் ஆங்கிலப் புத்தாண்டே!-இன்று
   உளங்கனி வாழ்த்துகள் உங்களுக்கே!

இன்பம் எங்கும் பொங்கட்டும்!-உங்கள்
   இல்லம் செழுமையில் ஓங்கட்டும்!
துன்பம் முழுமையும் போகட்டும்!-நல்
   தூயவர் ஆட்சியே நிலைக்கட்டும்!

சாதி பேதம் நீங்கட்டும்!-எங்கும்
   சமத்துவம் எதிலும் நிலவட்டும்!
நீதி நேர்மை  தவழட்டும்!-மக்கள்
   நிம்மதி யாக வாழட்டும்!

பாடே படுபவன் ஆளட்டும்!-இந்த
   பரம்பரை ஆட்சி மாளட்டும்
கேடே பெற்றோம் எதனாலே-மிக
   கேவல மான இதனாலே!

உழைப்பவன் வாழ வழியில்லை!-நன்கு
   ஊரை ஏய்ப்பவன் தரும்தொல்லை
பிழைப்பைத் தேடும் ஏழைகளே-பாபம்
   ஏதும் அறியாக் கோழைகளே!

ஊரில் இல்லை ஒருவாரம்-எனவே
   உம்வலை காண யிலைநேரம்!
வேரில் பழுத்த பழம்நீரே-உமை
   வேண்டினேன் மன்னிக்க எனைநீரே!

                         புலவர் சா இராமாநுசம்

மாட்சிமை மிக்க மேயரய்யா!

 ஆட்சி மாறிப் போனாலும்!-குப்பை
அவலம் நீங்கா ? ஆனாலும்
காட்சி தருதே தெருவெங்கும்!-சாக்கடை
கழிவே ஊற்றாய் மிக பொங்கும்!
மாட்சிமை மிக்க மேயரய்யா!-சற்றே
மனமும் இரங்கி பாருமய்யா!
சாட்சியாய் காணும் தெருவய்யா-பெரும்
சகதியாய் ஆனததன் உருவய்யா!

எங்கு காணிலும் குப்பைதான்-நம்
எழில்மிகு சென்னை காட்சிதான்!
பொங்கி வழியும் தொட்டியெலாம்-அதில்
போடுவார் மேலும் எட்டியவர்!
தங்கும் சாக்கடைத் தண்ணீரும்-செல்ல
தடைபட அந்தோ! மிகநாறும்!
இங்கே எடுக்க ஆளில்லை-அதை
எடுத்துச் சொல்லியும் பலனில்லை!

பாதையில் நடக்கவே வழியில்லை-குப்பை
பரவிக் கிடப்பது பெருந்தொல்லை!
வேதனை தீரும் வழிகாண்பீர்!-எனில்
வீணே நீரும் பழிபூண்பிர்!
சோதனைப் போலக் கொசுக்கடியே-எடுத்துச்
சொல்ல இயலா நெருக்கடியே
நாதம் இசைத்தேப் படைபோல-எமை
நாடி வருமோர் தினம்போல

தொற்று நோயும் வருமுன்னே-எண்ணி
தொடங்குவீர் தூய்மைப் பணிதன்னை!
மற்றது பின்னர் ஆகட்டும்!-குப்பை
மலையென கிடப்பது போகட்டும்
குற்றம் சொல்வது நோக்கமல-இது
குத்தும் கவிதை ஆக்கமல!
வெற்றுச் சொல்லும் இதுவல்ல-பட்ட
வேதனை விளைவாம் இதுசொல்ல!

அண்மை காலமாய் இவ்வாறே-ஏனோ
அடிக்கடி நடப்பது எவ்வாறே!
உண்மை எதுவோ வேண்டாமே!-உரியோர்
உணர்ந்தால் போதும் ஈண்டாமே!
நன்மை ஒன்றே உடன்தேவை-மா
நகர ஆட்சிக்கு இப்பாவை!
சொன்னேன் ஐயா! தவறில்லை-ஆவன
செய்வீர் வேறு வழியில்லை!
புலவர் சா இராமாநுசம்

 

ஓடி உதைத்து விளையாடு!

ஓடி உதைத்து விளையாடு!-தமிழ்

உணர்வை ஊட்டி நீயாடு!
பாடுபட்டே பொருள் தேடு-நல்ல
பண்பை என்றும் நீநாடு!
பீடுபெறுமே உன் வாழ்வு -உண்மைப்
பேசிடின் பெறுவாய் நல்வாழ்வு
கோடி தரினும் மயங்காதே-ஏற்ற
கொள்கையைக் காக்க தயங்காதே!

இயற்கையை பேணிக் காப்பாயே-நன்கு
எண்ணி எதையும் செய்வாயே!
செயற்கையைத் தேடி அலையாதே-நம்
செந்தமிழ் பேச மறக்காதே!
முயற்சி ஒன்றேத் திருவினையாம்-நீ
முயன்றால் வெற்றி அவ்வினையாம்
அயர்ச்சிக் கொள்ளா வேண்டாமே-வீணே
அலட்டிக் கொள்ளவும் வேண்டாமே!

ஒவ்வொர் நாளும் விளையாடு!-பழுது
உரிமைக்கு வந்தால் போராடு!
எவ்வழி நல்வழி அதைநாடு-பிறர்
ஏய்க வந்தால் நீசாடு
இவ்வழிப் போற்றி விளையாடு-எனில்
என்றும் வாரா ஒருகேடு
செவ்வழி இவையே நலங்காண-பிறர்
செப்பும் பெருமை உளம்பூண

 

                     புலவர் சா இராமாநுசம்