ஏனோ தொடங்கினேன் வலைப் பூவே-பலவும்
எழுதிட நாளும் களைப் பாவே
தேனாய் இனித்தது தொடக் கத்தில்-ஏதும்
தேடுத லின்றி இதயத் தில்
தானாய் வந்தது அலை போல-இன்று
தவியாய் தவிக்குதே சிலை போல
வானாய் விரிந்திட சிந்தனை கள்-கவிதை
வடித்தால் வருஞ்சில நிந்தனை கள்
உண்ணும உணவும் மறந் தாச்சே-அந்த
உணவின் சுவையும் துறந் தாச்சே
எண்ண மெல்லாம் வலைப் பூவே-பொழுதும்
எழுதத் தூண்டின தலைப் பூவே
போதை கொண்டவன் நிலை யுற்றேன்-நாளும்
புலம்பும் பயித்திய நிலை பெற்றேன்
பொழுதும் சாய்ந்தே போன துவே-களைப்பில்
புலவன் குரலும் ஓய்ந்த துவே
பாதி இரவில் எழுந் திடுவேன்-உடன்
பரக்க பரக்க எழுதி டுவேன்
வீதியில் ஒசைவந்த வுடன்-அடடா
விடிந்த உணரவும் வந்தி டிமே
தேதி கேட்டால தெரி யாதே-அன்றைய
தினத்தின் பெயரும் தெரி யாதே
காதில் அழைப்பது விழுந் தாலும-என்
கவன மதிலே செல்வ தில்லை
படுத்த படிய சிந்திப் பேன்-என்
பக்கத் தில் பேனா தாளுமே
தொடுக்க நெஞ்சில் இரு வரிகள்-வந்து
தோன்றும் ஆனல் நிறை வில்லை
அடுத்த வரிகள் காணா தாம்-அந்தோ
அலையும் நெஞ்சே வீணா தாம்
எடுத்த பாடல் முடியா தாம்- எனினும்
ஏனோ இதயம் ஒயா தாம்
அப்பா வேதனை ஆம் அப்பா-தினம்
ஆனது என் நிலை பாரப்பா
தப்பா-? தொடங்கின வலைப் பூவே-நெஞ்சம்
தவிக்க எண்ணம் சலிப் பாவே
ஒப்பா யிருந்ததே என் னுள்ளம்-தேடி
ஓடுமா சிந்தனை பெரு வெள்ளம்
இப்பா போதும் முடி யப்பா-சோர்வு
எழவே தொடரா படி யப்பா
புலவர் சா இராமாநுசம்
