கோடி தரினும் மயங்காதே-ஏற்ற கொள்கையைக் காக்கத் தயங்காதே!

ஓடி,ஓய்வெனில் விளையாடு!-தமிழ்
உணர்வை ஊட்டி நீயாடு!
பாடுபட்டே பொருள் தேடு-நல்ல,
பண்பை என்றும் நீநாடு!
பீடுபெறுமே உன் வாழ்வு -உண்மைப்
பேசிடின் பெறுவாய் நல்வாழ்வு!
கோடி தரினும் மயங்காதே-ஏற்ற
கொள்கையைக் காக்கத் தயங்காதே!

இயற்கையை பேணிக் காப்பாயே-நன்கு
எண்ணி எதையும் செய்வாயே!
செயற்கையைத் தேடி அலையாதே-நம்
செந்தமிழ் பேச மறக்காதே!
முயற்சி ஒன்றேத் திருவினையாம்-நீ
முயன்றால் வெற்றி அவ்வினையாம்
அயர்ச்சிக் கொள்ளா வேண்டாமே-வீணே
அலட்டிக் கொள்ளவும் வேண்டாமே!

ஒவ்வொர் நாளும் விளையாடு!-பழுது
உரிமைக்கு வந்தால் போராடு!
எவ்வழி நல்வழி அதைநாடு-பிறர்
ஏய்க வந்தால் நீசாடு
இவ்வழிப் போற்றி விளையாடு-எனில்
என்றும் வாரா ஒருகேடு
செவ்வழி இவையே நலங்காண-பிறர்
செப்பிடப் பெருமை உளம்பூண

புலவர் சா இராமாநுசம்

மட்டைப் பந்து விளையாட்டே –ஏனோ மட்டுமா நமது விளையாட்டே!

மட்டைப் பந்து விளையாட்டே –ஏனோ
மட்டுமா நமது விளையாட்டே!
திட்ட மிட்டே ஆடுகின்றார்- பொருளைத்
தேடிட சூதையும் நாடுகின்றார்!
வெட்ட வெளிச்சம் ஆயிற்றே- முன்னால்
விளைவும் மறந்து போயிற்றே!
கொட்டிக் குவிந்திட பணமதிலே- பலர்
கொடிகட்டி பறப்பதோ தினமதிலே!

கூடிப் பார்த்திட பெருங்கூட்டம் –அதில்
குறைநிறை பேசிட ஒருகூட்டம்!
வாடிக்கை ஆனது இன்றிங்கே –நாளும்
வளர்ந்தால் வருமா நன்றெங்கே!
ஆடிடப் பணமும் பெறுகின்றார்-விளம்பரம்
அளித்திட அள்ளியும் தருகின்றார்!
வாடிடும் பல்வகை விளையாட்டே- அவையும்
வாழ்ந்திடச் செய்வீர் நம்நாட்டே!

புலவர் சா இராமாநுசம்

தினம்போல இயற்கைதனை அழித்தோமே அன்றோ-செய்த தீவினையால் இந்நிலையைப் பொற்றோமே இன்றோ!

அனல்காற்று நாள்தோறும் தாங்காத வெய்யில்-
ஐயகோ வழிவதும் தண்ணீரோ மெய்யில்!
புனல்கூட சுடுகிறது தொட்டாலே எங்கும்-அதனால்
புல்பூண்டும் கரிகிவிட வெம்மையது பொங்கும்!
மனம்நோக மாவினமும் பசியாலே வாடும்- வான்
மழையின்றி உயிர்வாழ்தல் எவ்வண்ணம் கூடும்!
தினம்போல இயற்கைதனை அழித்தோமே அன்றோ-செய்த
தீவினையால் இந்நிலையைப் பொற்றோமே இன்றோ!

பருவங்கள் பொய்யாகி மழைமாறிப் போகும்-மேலும்
பாழாக விளைநிலமும் பயிரின்றி ஆகும்!
கருமேகம் வந்தாலும் பலனின்றி செல்ல-கண்டே
கண்ணீரில் விவசாயி குடும்பமே தள்ள!
உருவாகும் புயலாலே அழிவேதான் மிஞ்சும்-என்றே
உலகெங்கும் நாள்தோறும் வரும்செய்தி! துஞ்சும்,!
ஒருவாறு நாமறிய அறிவிப்பே! காண்பீர்! –உடன்
உணர்தினி இயற்கையைக் காத்திடப் பூண்பீர்!

சொய்வோமா!!!?

புலவர் சா இராமாநுசம்

துடிப்பது இழந்த தோணியென-வாழ்வைத் தொலைத்தவன் இருப்பதா!? கோழையென!?

எண்ணி எண்ணிப் பார்க்கின்றேன் –வீணில்
இதயத்தில் சுமையே சேர்க்கின்றேன்!
கண்ணியம் அறவே காணவில்லை-பெற்ற
கடனை மறுக்க நாணவில்லை!
புண்ணியம் பாவம் பார்ப்தெவர்?- பெரும்
பொருளைத் தேடவே முயலாதவர்!
மண்ணிலே பிழைக்கத் தெரியாதவர்-என்றே
மக்கள் நினைப்பதை அறியாதவர்!

குடிப்பதும் பெருமை ஆயிற்றாம் –என்ற
கொடுமை நிலையாய் போயிற்றாம்!
படிப்பதும் விற்பனைப் பொருளாகும்-வசதி
படைத்தவர் இன்றெனில் இருளாகும்!
வெடிப்பது ஏழைகள் நெஞ்சம்தான் –ஏற்ற
விலைதரும் எவர்க்கும் மஞ்சம்தான் !
துடிப்பது இழந்த தோணியென-வாழ்வைத்
தொலைத்தவன் இருப்பதா!? கோழையென!?

புலவர் சா இராமாநுசம்

போதுமடா சாமி-நாங்க பொழைக்க வழி காமி!

போதுமடா சாமி-நாங்க
பொழைக்க வழி காமி!
தீது மலிந்து போச்சே-இந்து
தேச மெங்கும் ஆச்சே!
சாதி சண்டை நீங்க-நல்
சமத் துவமே ஒங்க!
பீதி போக நாங்க-நாளும்
பிழைக்க வழி தாங்க!

ஊற்று போல ஊழல்-இங்கே
ஊறி வரும் சூழல்!
மாற்ற வேண்டும் சாமி-உடன்
மாற்ற வாரும் பூமி!
போற்று வோமே வந்தே-நீர்
பதுமை பலவும் தந்தே!
ஆற்றும் உங்கள் பணியே-மேலும்
அழிக்க வேண்டும் பிணியே!

புலவர் சா இராமாநுசம்

மனிதா மனிதா அறிந்தாயா-ஒருநாள் மரணம் உண்டெனத் தெரிந்தாயா!

மனிதா மனிதா அறிந்தாயா-ஒருநாள்
மரணம் உண்டெனத் தெரிந்தாயா!
இனிதாய் இருப்பதும் இவ்வுலகே-தீரா
இன்னல் தருவதும் இவ்வுலகே!
புனிதா என்றே போற்றுவதும்-பெரும்
பொய்யன் என்று தூற்றுவதும்!
நனிதா! அல்ல! நடைமுறையே –என்றும்
நம்மிடைய உள்ள பெருங்குறையே!

ஏனோ வீணில் அலைகின்றாய் –நாளும்
எதற்கே உள்ளம் குலைகின்றாய்!
தேனாய் இனிப்பதும் சிலநேரம் –கடும்
தேளாய் கொட்டும் சிலநேரம்!
தானாய் அறிவதும் உண்டாமே-செல்லும்
தடமது ஆய்ந்து கொண்டாமே!
போனால் புகழ்வரும் ஒன்றாமே –இதுவே
புரிந்தால் வாழ்வே நன்றாமே!!

புலவர் சா இராமாநுசம்

முள்ளி வாய்க்கால் நினைவுதினம்!

முள்ளி வாய்க்கால் நினைவுதினம்-உலகம்
முழுவதும் வாழும் தமிழர்இனம்!
உள்ளி உள்ளுள் அழுவாராம் –இறந்த
உறவுகள் தம்மைத் தொழுவாராம்!
கொள்ளி வைக்கவும் ஆளின்றே –அவர்
குடும்பமே அழிந்த நாளின்றே!
சொல்லி ஆற்றாத் துயரன்றோ- போனது
சொல்லிட இயலா உயிரன்றோ!

தேதி இன்று பதினெட்டே –இந்த,
தேதியில் அந்தோ !மதிகெட்டே!
நீதியில் படுகொலை நடந்ததுவே –என்றும்
நீங்காத் துயரொடு கடந்தனவே!
வீதியில் பிணங்கள் சிதறிடவும்-ஈழம்
வேதனைப் பொங்கக் கதறிடவும்!
பீதியில் இன்றுமே! வாழ்கின்றார் –பலமுறைப்
பேசியும் பயனிலை என்கின்றார்!

புலவர் சா இராமாநுசம்